Menu
Genel

2011 in books: Part 4 / Kitaplarla 2011: 4'üncü Bölüm

Welcome to Part 4 of my ‘2011 in books’ posts. This is the last one. (Part I / Part II / Part III)

***
Kitaplarla 2011’in 4’üncü yazısına hoş geldiniz! Bu sonuncudur. (I / II / III)
  •  The Girl on the Fridge / Buzdolabının Üstündeki Kız – Etgar Keret
  • The Little Prince / Küçük Prens – Antoine De Saint Exupery
  • Rüya Günlüğü – Hakan Bıçakçı
  • Gizli Anların Yolcusu – Ayşe Kulin
  • Crescendo (Hush, Hush 2) / Çığlık (Hush, Hush 2) – Becca Fitzpatrick
Being the last one of the year 2011’s review, I guess this post also shows that I’ve gotten lazy toward the end of the year with my reviews. Oh, well… From this pile, Etgar Keret was among my favorites this year. Thanks to my lovely sister for telling me to check him out because he was a great discovery. And then, The Road… Oh, The Road! It was a book that made me think about a lot of things and screwed with my emotions. Wonderful piece of literature, and I suggest everyone read it. Being There and The Comfort of Strangers were other surprises of the year, and among my favorites. The Comfort of Strangers got me all upside down and ended with a big WHOA! moment. Being There, on the other hand, is a quite funny look at societies. Even though it takes place in the US in 1970, it’s accurate for many other countries and definitely accurate for our time and day.
* * *
Bu 2011’de okuduğum kitaplara yönelik yazılarımın sonuncusu. Bu son yazıyı yazarken yılsonuna doğru kitap yorumları konusunda tembelleştiğimi farkettim. Neyse… Bu gruptaki kitaplar arasından Etgar Keret’inkiler favorilerim arasında. Keret oldukça heyecan verici bir keşifti ve bunun için kendisini okumamı tavsiye eden kardeşime ne kadar teşekkür etsem azdır. Bir de Yol var… Yol! Canıma okuyan kitaplardan bir tanesi. Bir çok şey hakkında düşünmemi sağlayan, duygudan duyguya koşturan bir kitaptı. Yabancı Kucak ise yine favorilerim arasında. Özellikle sonuyla beni allak bullak etti. Being There ise topluma traji-komik bir bakış açısı sunan bir kitap. Gülelim mi, ağlayalım mı diye karar veremiyor insan okurken. Hikaye Amerika’da geçiyor olmasına rağmen bugün pek çok toplum için geçerli olduğunu ve 1970’lerde yazılmış olmasına rağmen ne yazık ki günümüz için de geçerli olduğunu söyleyebilirim.
]]>

2 Comments

  • kitap eylemcisi
    17 Ocak 2012 at 15:34

    2012’de daha çok okuman , daha çok paylaşman dileğiyle…

    Reply
  • Simay
    17 Ocak 2012 at 15:51

    Çok teşekkür ederim; gönlümden geçeni okudunuz vallahi! 🙂

    Reply

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.