kitap kurdu problemleri kitap muhabbeti

Kitap Okuyamamak: Benim de mi başıma gelecekti?!

40 yıl düşünsem “kitap okuyamamak” konulu bir yazı yazma ihtiyacı duyacağım aklıma gelmezdi. Şimdiye kadar hiç başıma gelmedi çünkü; hatta “okumaya vaktim yok” diyenlere bile bir yandan carlayıp, bir yandan akıl vermeye çalışıyorum genelde. Ancak özellikle son bir ay o kadar zor geçti ki (ki takvimde ay değişmiş gözükse de hala geçiyor) kendimi hiç bir şeye odaklanamaz halde buldum. Başladığım filmden birşey anlamasam, diziye geçerdim normalde. O da olmazsa bilirdim ki elime bir kitap alacağım ve içine gömüleceğim. Ama gelin, görün ki bunu beceremediğim zamanlar da olacakmış!

Kitap okuyamamak konusunda yalnız değilmişim

Evet, bu konuda yalnız olmadığımı görmek beni biraz da olsa rahatlattı. Sadece genel olarak “ben okuyamıyorum” veya “zamanım yok” diyen insanlar değil, “eskiden fırt fırt okurdum ama bu aralar okuyamıyorum” diyenler de varmış. (bknz. Quora; bknz. Reddit) Ama bu tamamen rahatlamama veya bu durumu takmamama yetiyor mu? Tabii ki, HAYIR. Şu hayatta pek çok şeyin (ki burunda çıkan sivilce gibi basit görünen fiziksel bir durumun dahi) psikolojik durumumla birebir ilişkili olduğunu ilk elden gördüm. Ergenlik sivilcesi bile çıkarmamış bir insan olsam da aşırı stresli dönemlerde burnumun kenarında, bacaklarımda sivilceler çıkıp, çıbanımsı bir şeylere bürünebiliyorlar mesela. Ya da fiziksel olarak aç olmam imkansız olsa da (mesela 15 dakika önce yemek yemişim) sinirim bozukken deli bir açlık hissettiğim oluyor. İnanılmaz yorgun ve uykusuz olduğum zamanlarda (tabii yine sinirimin bozuk olduğu zamanlar) küt diye bayılmam gerekirken hiç ama hiç uyuyamadığımı biliyorum… [embed]https://www.instagram.com/p/BpVCDX2nVa4/[/embed] Tüm bu bahsettiklerim artık ne yazık ki alıştığım şeyler. Alışamadığım kısmı ne, biliyor musunuz? Bu durumları, yani sinir bozukluklarını, depresyonları atlatmamda en büyük yardımcım olan edebiyattan faydalanamamak, yani kitap okuyamamak. Şimdi aslında “bakın, başınıza bu geldiyse şunları bunları yaparsanız atlatabilirsiniz” minvalinde bir yazı sunmak isterdim. Ama durum böyle değil çünkü henüz ben de atlatamadım. O yüzden belki siz bana yardımcı olursunuz diye bir soruyla yazımı sonlandırayım istiyorum: siz bu durumlarda ne yapıyorsunuz, eski okuma ritüellerinize nasıl dönüyorsunuz? Biri yardımcı olsun n’olur; vallahi aklımı yitiriyorum. Not: Shirley Jackson’un ‘Tepedeki Ev’e başladım diziyi izlemeden okuyayım diye, bir haftadır elimde minicik bir kitap olmasına rağmen. Bu normal değil! Nasıl boşaltacağız bu kafaları?]]>

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply