Menu
Kitap Yorumu

Neden çocuk kitapları okumalıyız? Yetişkiniz biz?

Katherine Rundell, Gökyüzü Çocukları kitabıyla gönlümü kazanan bir yazar. Sonrasında okuduğum Feo ve Kurt kitabı da yine bana benzer şeyler hissettirmişti ve yine “Rundell’in hayal gücü gerçekten ama gerçekten sınırsız!” dedirtmişti. Şimdi fark ettim ki Kâşif isimli bir kitabı daha varmış  Türkçe’de ve kaçırmışım; onu da listeme ekliyorum ama Neden Çocuk Kitapları Okumalıyız? asıl bu hayran kaldığım hayal gücünün yazıya dökülüşünü görürüm diye merak ettiğim bir kitabıydı. Bu yoktu pek kitapta; daha çok çocuk kitaplarının genelde “küçük” görülmesine dair bir serzenişti diyelim. Haklı da bir serzeniş ne yazık ki. Çünkü çoğumuz çocuk kitapları ile büyümüş olsak da Rundell’in de dediği gibi zaman geçtikçe bunu unutuyor gibiyiz:

Derken yetişkin edebiyatına geçerek zafer kazanır, sonra da hep orada kalır, bir daha asla geriye dönüp bakmazsınız çünkü geriye bakmak mevki kaybetmek demektir.

Sayfa 7

Ben iki yönden şanslı olduğumu düşünüyorum: 1) Yetişkin edebiyatına geçtiğim zaman dahi çocuk kitaplarını bırakamadım; hala daha da bırakamıyorum, 2) Çocukluğumda da sadece çocuk kitabı okumadım zaten; annem sağ olsun. Belki de bundandır Rundell’in bu minik kitabını okurken bilmediğim bir şey öğrenme amacımı kenara itip, onaylayarak kafamı sallarken buldum kendimi sadece. İnşallah yetişkinler bunun merak edip okur da çocuk edebiyatına dönerler bir şekilde.

neden çocuk kitapları okumalıyız yazar katherine rundell
Yazar Katherine Rundell

Peki cidden neden çocuk kitapları okumalıyız?

“İçinizdeki çocuğu kaybetmeyin!” diye yırtınan, çoğu da psikoloji, vs. gibi alanlarda uzman olan bu kadar insan varsa bir bildikleri vardır, değil mi? Rundell’in de dediği gibi Disney yapımı filmler gibi anlatım şekilleri işleri biraz karıştırıyor (onları da ayrı severim ama konumuz bu değil tabii): “Bu filmler bizi, peri masallarının sadece kurdeleli küçük çocuklar için olduğuna inandırdı.”

Neden Çocuk Kitapları Okumalıyız? kitabında Rendell’in de belirttiği gibi dünya değişip geliştikçe bu hikâyelerin de şekil değiştirmesine şaşırmamak lazım tabii ki ama bu yine de ‘yetişkin edebiyatı’ndan daha alt seviyede oldukları anlamına gelmiyor. Belirli şeyleri ve öğrenilmesi gereken yeni olguları, bilgileri farklı şekilde veriyor olabilirler ama hepsinin temeli hala aynı: hepsinin içinde umut var. Şu konuda da Rendell’e kesinlikle katılıyorum mesela:

Çocuk kitapları bana büyücüler, aslanlar ve konuşan örümcekler aracılığıyla, yaşadığımız dünyanın şakalar yapan, çalışıp didinen ve acılara katlanan insanların dünyası olduğunu anlatır. Çocuk kitapları der ki dünya kocaman bir yer. Derki umut kıymetli. Der ki yiğitlik önemli, ince zekâ önemli, duygudaşlık önemli, sevgi önemli.

Sayfa 47-48

Siz de böyle düşünür müsünüz, bilmiyorum ama çocuk kitaplarının bana umut verdiği kesin. Sadece kafa dağıtmak ve biraz gülümsetmek değil amaçları; onu istesem çıtır-çerez dediğimiz, basit aşk romanlarından okuyabilirim mesela. Çocuk kitapları dünyanın nasıl bir yer olduğunu ortaya koyarken nasıl bir yer olabileceğine de değiniyor ve bence işte o umut da zaten orada saklı.

“Senin çocuğun mu var ki, sen ne anlarsın?” diyenler yine olacak, biliyorum. Ama siz yine de 23 Nisan için yaptığım Çocuklar İçin Kitap Önerileri listesine göz atabilirsiniz.

Bu yazılar da ilginizi çekebilir:

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.