Menu
Kitap Yorumu

Steve Martin kitapları dilimize de çevrilse keşke!

steve martin kitapları zimlicious kitap blogu kitaplık kaktüs the pleasure of my company

Steve Martin kitapları dilimize çevrilmiş mi diye arama yaparken Kitap Yurdu’nda “Bilim Akademisi” ve “Astronot Akademisi” gibi çocuk kitapları çıktı karşıma. Biraz araştırma yaptıktan sonra bunun isim benzerliği olduğuna karar verdim: benim bahsettiğim Steve Martin oyuncu olan. Siz de benim yaşlarımda, doksanlarda büyümüş olanlardansanız Father of the Bride (Gelinin Babası), ve Roxanne filmlerini televizyonda, dublajlı izleyenlerdensinizdir. 2005’te çıkan, kendinin aynı isimli kitabından uyarladığı ve senaryosunu da yazdığı Shopgirl filmini de çoğunuz izlemiştir. Ben ilk o zaman filmin kitaptan uyarlandığını gördüğümde Steve Martin’in aynı zamanda kitap yazdığını keşfetmiş ve tabii ki Shopgirl kitabını okumuştum. An Object of Beauty isimli bir kitabı da uzun süredir rafımda bekliyor ama kardeşimin de tavsiyesiyle önce The Pleasure of My Company (arkadaşlığımın keyfi) kitabını okudum.

Steve Martin kitapları denince ilk hangisi geliyor insanların aklına, bilmiyorum. Çoğu kişi kendisini benim gibi yazar olarak değil de oyuncu olarak tanıyordur, ondan eminim. Shopgirl sonrasında The Pleasure of My Company ile de söyleyebilirim ki iyi ki oynadıkları sonrasında yazdıklarını da keşfetmişim! İnşallah Türkçe’ye çeviren yayınevleri olur ileride.

Steve Martin kitapları sayesinde tuhaf karakterlerle tanıştım

Shopgirl kitabındaki (ve filmindeki) karakterler tuhaflardı. Bana tuhaf gelmediler aslında; toplum genelinde ‘normal’ görülene kıyasla tuhaflardı diyorum. The Pleasure of My Company’nin ana karakteri ve aynı zamanda anlatıcısı Daniel Pecan Cambridge ise onlara kıyasla daha da tuhaf. İsmi verilmese de ruhsal bir bozukluğu olduğu her halinden belli: mesela, sokakta ‘normal’ insanlar gibi karşıdan karşıya bile geçemiyor, evinde ışıklar açık olduğunda lambaların voltajının toplam 1,125 watt’ı geçmemesi gerekiyor, kalabalıklara ve toplu taşımaya gelemiyor, hem düz hem de ters okunuşu aynı olan kelimelerin yer aldığı reklamlar onu geriyor. Diğer yandan ütü yapmayı seviyor mesela, okuduğu kitaplarda da konu olarak tel örgüleri tercih ediyor. Bir de “En Ortalama Amerikan” yarışmasına katılmasından da kendisinin ortalama bir Amerikalıyı yansıttığını düşündüğünü varsayabiliriz herhalde.

steve martin kitapları yazar steve martin ve kitabı the pleasure of my company
Fotoğraf kaynak: upi.com

Daniel Pecan Cambridge, bu ‘tuhaflıkları’ ile her ne kadar etrafını, dünyayı dışarıdan izlemeyi tercih etse de illa ki insan içine girmesi gerekiyor; bunun en basit nedeni de tek başına yaşıyor olması. E burnunuzu dışarı uzattığınız anda da başınıza neler gelebileceğini kim bilebilir? Tüm bu olayları Daniel’ın gözünden seyrediyor, tepkilerine birebir tanık oluyoruz. Biraz naif, biraz egolu bir tip kendisi; kimi zaman kucaklayasınız kimi zaman da tokatlayasınız geliyor Daniel’ı.

Steve Martin kitapları için genel olarak bu söylenebilir mi, en azından rafımdaki diğer kitabını da okuduğumda karar vereyim diyorum ama Shopgirl ve bu kitabı göz önünde bulundurduğumda Martin’in depresyonu, ruhsal bozuklukları rahatsız etmeyen, yüzünüze yüzünüze vurmayan, hayatın akışına ışık tutarak, değişik bir ele alış tarzı var diyebilirim. Hatta Shopgirl sonrasında bu kitabı da okumamın ardından kendi hayat hikâyesini de çok merak ettim çünkü yazdıklarının hepsini olmasa da çoğunu hissetmiş gibi geldi bana. Bu, özel hayatında yaşadıkları nedeniyle mi yoksa bir karaktere, filme hazırlanırken öğrendiği bir şey mi inanılmaz merak ettim. Rafımda bekleyen diğer kitabıyla birlikte bu sırrı da çözmüş, çözemesem de en azından cevabı bulabilmek için çabalamış olmayı umuyorum.

İlgili yazı: Dünya Ruh Sağlığı Günü’nde ruh sağlığı ile ilgili kitaplar

No Comments

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.